Ze was twaalf toen ze de hamer pakte
Mag ik dit? Ik wil het ook. Zo begon het, naast haar vader op de bouw. Op haar vijftiende woonde ze op zichzelf, want ik kan het toch wel.
Alle papieren gehaald. En dan begint het pas.
Eline heeft zich in de techniek en de automatisering bewezen zoals dat hoort: met alle certificaten, met vlag en wimpel.
En toch is dat niet het stuk dat verteld moet worden. Want als vrouw in dit vak is een diploma niet je toegangsbewijs. Dat is de tweede ronde.
Zit ze aan tafel bij een stel mannen, dan hangt er twijfel in de lucht voordat er iets gezegd is. Ze is ook nog eens niet zo groot. Klein is ze wel.
Wie let er nou altijd op de details?
Denk er eens over na. Wie wil het onderste uit de kan weten? Wie vraagt door: hoe zit dat dan, en waarom dat, en wat als het misgaat?
Precies. En dan is het toch raar dat een vrouw aan tafel eerst nog even iets moet bewijzen. In een team is dat geen aanvulling maar een voorwaarde.
Ze zegt waar het op staat. Ze is niet bang iemand tegen te spreken. Ze komt met harde feiten, dingen die kloppen, en daarna met de puntjes op de i — zodat alles is afgedicht en er niets meer open ligt.
En dan blijkt dat dat kleine meisje uit Noord-Holland meer weet dan de mannen aan tafel hadden verwacht.
Waarom dit met z’n drieën werkt
Analytisch en stil. Je hoort hem niet, maar hij zegt het wel. Je hoort hem niet, maar hij weet het al. Hij onderzoekt, hij bekijkt, en dan komt hij concreet met een oplossing.
Creatief, buiten de lijnen. Komt met ideeën, ziet wat anderen niet zien, en vindt altijd wel een uitweg voor een probleem. Een motor die gek genoeg altijd geolied is.
De details en de grote mond. Certificaten op zak, geen vraag te lastig, en de puntjes op de i zodat er achteraf niets rammelt.
Tel die drie bij elkaar op en je hebt een lopende motor.
Daarom staat deze site op namen en niet op een bedrijfsnaam. Je huurt geen dienst in. Je huurt de jaren van drie mensen.
Het team en het werk staan bij Cloudzicht. Marc schrijft over de techniek en de vindbaarheid op herdes.nl.