Wij staan in dienst van de robots
Zet je klok maar gelijk. Binnen nu en vijf jaar komt er een invasie aan. En de gekke gedachte erachter is niet dat zij ons werk overnemen — het is wie er straks voor hén werkt.
Alles wat hierna in de ik-vorm staat, is Marc Herdes — niet John.
Kan een mens net zoveel als een robot?
In een restaurant vind je het inmiddels normaal dat er een robot langsrijdt met je bestelling. Straks is het vanzelfsprekend dat er eentje je koffie brengt.
Je vaatwasser hoef je niet meer in te ruimen. Je was hoef je niet meer te strijken. Er staat iets in je huis dat doet wat jij zegt.
Klinkt eng? Misschien. Maar bedenk eens wie al dat spul draaiende houdt.
Dat zijn wij. Maar wie is daar gek?
Zo bekeken staan wij straks allemaal in dienst van de robots. En eerlijk gezegd is dat geen slechte plek om te staan.
Want de mens die begrijpt hoe die dingen werken, die ze kan onderhouden en aansturen, die is nooit overbodig.
Je kunt geen nee meer zeggen. Wie achterblijft haalt het niet meer in, en weet straks niet meer hoe het echt zit. Je hebt de tijd niet.
AI is die boot. Die moet je niet missen.
Wat mijn compagnon hiervan vindt — en wanneer je er juist níet aan moet beginnen — schrijft hij op herdes.nl.
En wat je er in de praktijk mee bouwt, staat bij Cloudzicht.
Marc vertelt dit verhaal vanuit zijn eigen praktijk op Tachtig en honderdtwintig.