Ik maak het probleem eerst groter
Elk advies over problemen oplossen zegt: hak het op, begin klein. Ik doe het meestal andersom. Er komen er een paar bij, de lat gaat omhoog, en juist daardoor wordt het makkelijker.
AuteurMarc HerdesCloudzicht.nl / Herdes.nl
Waarom zou je een probleem moeilijker maken?
Omdat je bij één probleem de vorm niet ziet. Leg er drie verwante naast en er verschijnt een patroon: dezelfde gegevens die op vier plekken worden ingetikt, dezelfde vraag die op vier plekken wordt gesteld. Wie dat patroon ziet, bouwt één ding in plaats van vier.
Vier klachten die los van elkaar binnenkomen. Ze hebben één oorzaak: de gegevens staan nergens één keer goed.
Vier klachten die los binnenkomen hebben vaak een oorzaak. Los je ze los op, dan bouw je vier keer iets.
Vier oplossingen die elkaar niet kennen
Los je die vier klachten los van elkaar op, dan krijg je vier oplossingen. Elk werkt. Samen werken ze niet, want ze weten niets van elkaar en houden allemaal hun eigen lijstje bij.
Twee jaar later heet dat “we hebben te veel systemen”, en dan is er iemand nodig die het weer uit elkaar haalt. Dat is duurder dan het in één keer goed doen, en het is dezelfde rekening.
Het gekke is dat groter maken bijna nooit meer werk is. Vaak is de vierde klacht al opgelost zodra de eerste drie zijn opgelost, omdat het steeds hetzelfde gat was.
Meestal blijkt er niet één probleem te zijn, maar vier
Iemand belt over de offerte die te lang duurt. Dat is de klacht. Bij doorvragen blijkt de prijs nergens vast te staan, blijkt de planning dezelfde gegevens nog eens op te vragen, en blijkt de factuur daardoor van de opdracht af te wijken. Niemand had dat als één probleem opgeschreven.
Wat iemand zegt als hij belt. Bijna altijd het gevolg, zelden de oorzaak.
De drie dingen die eromheen liggen en die niemand meldt omdat ze al jaren zo gaan.
Het ding dat er onder alle vier ligt. Dat is wat je bouwt, en meestal is het kleiner dan de vier losse oplossingen bij elkaar.
“Doe je ogen dicht en schets mij de ideale situatie”
Dat is de vraag waarmee ik bijna elk gesprek begin. Niet “wat gaat er mis”, want dan krijg ik de klacht. En niet “wat wil je automatiseren”, want dan krijg ik het antwoord van iemand die al een oplossing heeft bedacht.
Ogen dicht, en beschrijf je dag zoals hij zou moeten lopen. Wat komt er binnen, wie ziet het, wat gebeurt er dan? Vertel de reis. De techniek is daarna mijn probleem, niet het uwe.
Wat mensen dan vertellen is vrijwel nooit een lijst met eisen. Het is een verhaal, met precies daarin de drie plekken waar het nu blijft haken. Die drie plekken zijn de opdracht.
Hoe dat verder gaat staat bij onze werkwijze, en waarom we eerst tekenen in plaats van praten op Ik speel met poppetjes.
Waar loop jij tegenaan?
Laat je nummer achter, dan bellen we terug. Geen offerte in je mailbox en geen verkooppraatje — een gesprek van twintig minuten waarin we eerlijk zeggen of we je verder kunnen helpen.
Negen werkende configurators. U vult uw maten in en de prijs beweegt mee — inclusief wat een vakman erbij zou zeggen.